டாக்டர் தாஹா அல்-அல்வானி எழுதிய
إشكالية التعامل مع السنة النبوية
“நபிகளாரின் சுன்னாவை கையாளுவதில் உள்ள சிக்கல்கள்”
(The Problem of Dealing with the Prophetic Sunnah)
என்ற நூல் குறித்த அஷ்ஷைஹ் டாக்டர் ஃபஹத் பின் சாலிஹ் அல்-அஜ்லானின் விமர்சனப் பார்வையை கீழே காணலாம்:
குர்ஆனும் சுன்னாவும்: ஒரு விமர்சனப் பார்வை 

டாக்டர் தாஹா அல்-அல்வானி அவர்களின் நூலை ஆய்வு செய்த டாக்டர் ஃபஹத் அல்-அஜ்லான் முன்வைக்கும் முக்கியமான 7 விமர்சனக் கருத்துக்கள் இதோ:
1. ஸுன்னா வெறும் விளக்கம் மட்டும் தானா?
தாஹா அல்-அல்வானி அவர்கள், “ஸுன்னா என்பது குர்ஆனுக்கான ஒரு விளக்கம் (Bayan) மட்டுமே, அது குர்ஆனில் இல்லாத புதிய சட்டங்களை வழங்க முடியாது” என்று வாதிடுகிறார் .
ஆனால், **நபிகளாருக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்ற குர்ஆனின் கட்டளையே, சுன்னா ஒரு சுதந்திரமான சட்ட ஆதாரம் என்பதற்குப் போதுமான ஆதாரமாகும்** என்று விமர்சகர் சுட்டிக்காட்டுகிறார் .
وَمَاۤ اٰتٰٮكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَ مَا نَهٰٮكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْا وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ
நம் தூதர் உங்களுக்குக் கொடுத்ததை நீங்கள் (மனமுவந்து) எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அவர் எதை விட்டும் உங்களைத் தடுத்தாரோ, அதைவிட்டு நீங்கள் விலகிக் கொள்ளுங்கள்
(அல்குர்ஆன் : 59:7)
2. குர்ஆனிடம் சமர்ப்பித்தல் – ஒரு மாயை:
சரியான ஹதீஸ்களை குர்ஆனிடம் சமர்ப்பித்து, அது குர்ஆனோடு ஒத்துப்போனால் மட்டுமே ஏற்க வேண்டும் என்பது ஆசிரியரின் வாதம்
. உண்மையில் இது **குர்ஆனிடம் சமர்ப்பித்தல் அல்ல, மாறாக ஒருவருடைய சொந்தப் புரிதலுக்கும் அறிவுக்கும் (Intellect) சமர்ப்பித்தலாகும்.
** நபிகளாரின் சொல்லும் செயலும் குர்ஆனுக்கு முரணாக இருக்க வாய்ப்பில்லை; அப்படி முரண்படுவதாகத் தெரிவது நம் அறிவின் குறைபாடே தவிர ஹதீஸின் குறையல்ல .
3. சஹாபாக்களின் வரலாறு சிதைக்கப்படுகிறதா?
ஆரம்பகால சஹாபாக்கள் ஹதீஸ்களைக் குறைவாகவே அறிவித்தார்கள், அவர்கள் குர்ஆனை மட்டுமே போதுமாகக் கருதினார்கள் என்று ஆசிரியர் கூறுகிறார் .
ஆனால், **சஹாபாக்கள் ஒரு ஹதீஸைக் கேட்பதற்காக நீண்ட தூரம் பயணம் செய்தார்கள் என்பதற்கும், குர்ஆனில் இல்லாத ஒரு விஷயத்தை நபிகளார் கூறினால் அதை அப்படியே ஏற்றுச் செயல்பட்டார்கள்** என்பதற்கும் ஏராளமான வரலாற்றுச் சான்றுகள் உள்ளன.
குர்ஆனில் நேரடியாகக் குறிப்பிடப்படாத சட்டங்களை நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறியபோது, அதனைத் தோழர்கள் (சஹாபாக்கள்) எவ்விதத் தயக்கமும் இன்றி ஏற்றுச் செயல்படுத்தியதற்குக் கீழ்க்கண்ட வரலாற்றுச் சான்றினை ஆதாரமாகக் கூறலாம்:
உமர் ரழியல்லாஹு அன்ஹு மற்றும் இரத்தப்பண (Diyah) விவகாரம்:
ஆரம்பத்தில் உமர் ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள், ‘கொலை செய்யப்பட்ட ஒருவரின் இரத்தப்பணத்தில் (Diyah) அவரது மனைவிக்குப் பங்கு கிடையாது, அது அந்த ஆணின் உறவினர்களுக்கு மட்டுமே உரியது’ என்ற கருத்தைக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஆனால், **ழஹாக் பின் சுஃப்யான் ரழியல்லாஹு அன்ஹு** என்ற தோழர் உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களிடம் வந்து, “அஷ்யம் அத்-திபாபி என்பவர் கொல்லப்பட்ட போது, அவரது இரத்தப்பணத்தில் (Blood money) அவரது மனைவிக்கு உரிய பங்கைக் கொடுக்குமாறு இறைத்தூதர் ﷺ அவர்கள் எனக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள்” என்ற செய்தியைக் கூறினார்.
இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே, **உமர் ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் தனது சொந்தக் கருத்தை மாற்றிக்கொண்டு, நபிகளாரின் அந்த சுன்னாவை ஏற்று உடனடியாகச் செயல்படுத்தினார்கள்** .
இதேபோல், **ஹஜர் நாட்டு மஜூஸிகளிடம் (நெருப்பு வணங்குபவர்கள்) ஜிஸ்யா வரி வசூலிப்பது** குறித்து உமர் ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களுக்குத் தெளிவான முடிவு தெரியாமல் இருந்தபோது, **அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் ரழியல்லாஹு அன்ஹு** அவர்கள் நபிகளாரின் நடைமுறையைச் சுட்டிக்காட்டியதும், அதனையும் அவர்கள் அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டார்கள் .
4. இஸ்னாத் (அறிவிப்பாளர் தொடர்) முறையை நிராகரித்தல்:
ஹதீஸ் கலை அறிஞர்கள் அறிவிப்பாளர் தொடருக்கு (Isnad) அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து, கருத்தை உள்ளடக்கம் (Matn) கவனிக்கத் தவறிவிட்டனர் என்பது ஆசிரியரின் குற்றச்சாட்டு .
உண்மையில், **இஸ்னாத் சங்கிலித் தொடர் முறை என்பது இந்த சமுதாயத்தின் பெருமையாகும்;** அது இல்லாவிட்டால் நபிகளாரின் பெயரால் எவர் வேண்டுமானாலும் எதையும் இட்டுக்கட்டிச் சொல்லும் நிலை ஏற்பட்டிருக்கும் .
5. குர்ஆனின் பொதுவான விழுமியங்கள் (Kulliyat):
“நீதி, சுதந்திரம், கண்ணியம்” போன்ற குர்ஆனின் பொதுவான விழுமியங்களைக் கொண்டு ஹதீஸ்களை உரசிப் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசிரியர் கூறுகிறார் .
ஆனால், இந்த **பொதுவான வார்த்தைகளை ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குத் தகுந்தாற்போல் வளைக்க முடியும்.**
இது மார்க்கச் சட்டங்களில் பெரும் குழப்பத்திற்கே வழிவகுக்கும் .
டாக்டர் தாஹா அல்-அல்வானி முன்வைக்கும் “குர்ஆனின் பொதுவான விழுமியங்கள்” (Kulliyat) என்ற அணுகுமுறை, மார்க்கச் சட்டங்களில் எத்தகைய குழப்பங்களை ஏற்படுத்தும் என்பதை டாக்டர் ஃபஹத் அல்-அஜ்லான் தனது விமர்சனத்தில் விரிவாக விளக்குகிறார். அதன் முக்கிய அம்சங்கள் பின்வருமாறு:
**தனிநபர் விருப்பங்களுக்கேற்ப சட்டங்களை வளைத்தல்:**
நீதி, சுதந்திரம், கண்ணியம் போன்றவை மிகவும் பரந்த மற்றும் பொதுவான வார்த்தைகள். இவற்றுக்குச் சரியான வரம்புகளோ அல்லது தெளிவான விதிகளோ இல்லாதபோது, ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குச் சரியாகத் தோன்றுவதை ‘நீதி’ என்று கூறி மார்க்கச் சட்டங்களை வளைக்க முடியும் .
இது மார்க்கத்தின் அடிப்படைச் சட்டங்களைச் சிதைத்துவிடும் .
**மார்க்க ஆதாரங்களை நிராகரிப்பதற்கான கருவியாக மாறுதல்:**
ஒருவர் தனக்குப் பிடிக்காத ஒரு சட்டத்தையோ அல்லது ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸையோ நிராகரிக்க விரும்பினால், அதற்கு “சுதந்திரம்” அல்லது “சமத்துவம்” போன்ற ஒரு பொதுவான விழுமியத்தைத் தடையாக முன்னிறுத்த முடியும்.
இதன் மூலம், தெளிவான ஷரீஆ சட்டங்களுக்கு எதிராக எவர் வேண்டுமானாலும் எந்த நேரத்திலும் குரல் எழுப்பும் நிலை உருவாகும் .
* **தீர்வுக்குப் பதில் மேலதிகப் பிரிவினைகள்:**
“பொதுவான விழுமியங்களைப் பின்பற்றினால் குழப்பம் தீரும்” என்பது ஆசிரியரின் வாதம். ஆனால் விமர்சகரோ, இது மேலதிகப் பிரிவினையையே உண்டாக்கும் என்கிறார்.
ஏனெனில், அந்தப் பொதுவான விழுமியங்களுக்கு ஒவ்வொரு பிரிவினரும் தங்களுக்குத் தகுந்தாற்போல் விளக்கம் கொடுப்பார்கள். இதனால் ஒருமித்த கருத்துக்குப் பதிலாகக் குழப்பமே மிஞ்சும்.
* **புறச் சிந்தனைகளின் ஆதிக்கம்:**
இத்தகைய “மிதக்கும் விழுமியங்கள்” (Floating Universals) என்ற அணுகுமுறை, இஸ்லாமியச் சட்டங்களுக்குள் நவீன மேற்கத்தியச் சிந்தனைகளும், பொருள்முதல்வாதக் கோட்பாடுகளும் ஊடுருவ வழிவகுக்கும் .
இதன் விளைவாக, குர்ஆனும் சுன்னாவும் சுயமாகச் செயல்படுவதற்குப் பதிலாக, சமகாலத் தத்துவங்களுக்கு ஏற்பத் தகவமைக்கப்படும் சூழல் ஏற்படும் .
* **அடிப்படைத் தூண்கள் பலமிழத்தல்:**
மார்க்கச் சட்டங்கள் என்பவை சிறிய விவரங்களைக் (Juz’iyat) கொண்டு கட்டமைக்கப்பட்டவை. அந்த விவரங்களைத் தரம் பிரிக்கும் தெளிவான விதிகளைப் புறக்கணித்துவிட்டு, வெறும் பொதுவான தலைப்புகளை மட்டும் முன்னிறுத்துவது, மார்க்கத்தின் கட்டமைப்பையே பலவீனமாக்கிவிடும் .
சுருக்கமாகச் சொன்னால், முறையான இலக்கண விதிகளோ அல்லது முன்னோர்களின் வழிகாட்டலோ இன்றி இத்தகைய பொதுவான வார்த்தைகளைக் கையாளுவது, மார்க்கத்தை ஒருவரின் சொந்த அறிவிற்கும், அந்தந்தக் காலத்தின் மனநிலைக்கும் அடிமையாக்கிவிடும் என்பதே விமர்சகரின் பிரதான அச்சமாகும் .
6. குர்ஆன் வசனங்களை அணுகும் முறை:
ஸுன்னாவை விமர்சிப்பதாகக் கூறிக்கொண்டு ஆசிரியர் பல இடங்களில் குர்ஆனின் தெளிவான வசனங்களையே
(உதாரணமாக: சூனியத்தை மறுத்தல், முஃஜிஸா நபி சுலைமான் அலைஹிஸ்ஸலாம் போன்ற நபிமார்களின் அற்புதங்களை மறுத்தல் தொடர்பானவை) தற்கால மேற்கத்திய சிந்தனைகளின் தாக்கத்தால் தவறாகப் பொருள்கொள்கிறார்
**அற்புதங்களை (Miracles) வெறும் அறிவியலோடு மட்டும் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது குர்ஆனின் ஆழமான செய்தியைப் புறக்கணிப்பதாகும்** .
7. சட்ட அறிஞர்களின் (فقهاء) மீதான விமர்சனம்:
இமாம்கள் ஹதீஸ்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்ததால் குர்ஆன் புறக்கணிக்கப்பட்டுவிட்டது என்ற ஆசிரியரின் குற்றச்சாட்டு மிகவும் அநீதியானது .
உண்மையில், **இஸ்லாமிய அறிஞர்களே குர்ஆனுக்கு மிகச் சிறந்த முறையில் சேவை செய்தவர்கள்;** அவர்கள் சுன்னாவை குர்ஆனின் ஒரு பகுதியாகவே பார்த்தார்கள் .
**முடிவு:**
சுன்னாவை வெறும் விளக்கமாகச் சுருக்குவது, நபிகளாரின் அதிகாரத்தைக் குறைக்கும் செயலாகும்.
**குர்ஆனும் சுன்னாவும் ஒன்றையொன்று பிரித்துப்பார்க்க முடியாதவை.
** சுன்னாவைப் புறக்கணிப்பது இறுதியில் குர்ஆனை நம் விருப்பப்படி வளைப்பதற்கே வழிவகுக்கும் .
இத்தகைய வழிகேடுகளை விட்டும் நம்மை அல்லாஹ் பாதுகாப்பானாக …!!!
இந்த புத்தகத்தை அரபு மொழியில் படிக்க

அரபு மொழியில் வீடியோவை காண
